Op een foto die zuster Reinalda (van het klooster van Denekamp) maakte, zie je een boomstam tegen een blauwe lucht, met takken die zich uitstrekken naar het licht. Pas als je wat langer kijkt, zie je haar: een uil, enigszins verborgen tussen de takken. Ze is er al, maar nog niet helemaal zichtbaar. Alsof ze wacht op het juiste moment om meer in beeld te komen.
Ik werd geraakt door een verhaal dat iemand me stuurde.Het is een klein verhaal, maar het raakt aan iets groots: conversio morum — de Benedictijnse oefenweg van omvorming, van elke dag opnieuw beginnen.
Laura wilde graag meedoen aan een retraite. Ze keek ernaar uit: een paar dagen rust en stilte, even los uit het gewone ritme.Maar er was iets.
Anne vertelde me over een dag met vriendinnen.Zo’n dag waar je naar uitkijkt: samen op pad, lachen, even weg uit het gewone ritme.
Voel je je vaak opgejaagd, moe of geleefd door alles wat er van je wordt verwacht? Wat als je even helemaal niets hoeft: geen mails, geen gesprekken, geen verplichtingen? Alleen jij, de stilte en de ruimte om op adem te komen.
Soms worden we vooral bekeken: als dossier, klacht of taak. Maar mens-zijn vraagt om meer dan efficiëntie; het vraagt om gezien worden. In dit blog onderzoek ik wat dat verschil betekent. Voor zorgverleners, naasten en voor jezelf. Aan de hand van een persoonlijke ervaring verken ik welke stille krachten erbij helpen om waardigheid zichtbaar te maken en kracht te hervinden.
Soms lijken het maar spullen: een doos op zolder, een kast vol papieren, een oud meubelstuk waar niemand nog op zit.
Word je stilgezet door het leven? Ontdek hoe zulke momenten vol betekenis en mysterie je uitnodigen om je weg, je hart en je vertrouwen te hervinden.
In een wereld vol constante prikkels en verwachtingen is het vinden van innerlijke rust een uitdaging. Veel mensen ervaren een gevoel van onrust, zowel bij het ontwaken als in het dagelijks leven. Deze blogpost onderzoekt de diepere lagen van innerlijke onrust, de invloed van familiedynamieken en de manieren om zelfinzicht en zelfacceptatie te bevorderen. Ontdek hoe je de 'ballonnen onder water' kunt loslaten en een kompas van zelfkennis kunt ontwikkelen om thuis te komen in de chaos.
Ouderschap is een constante balans tussen vasthouden en loslaten. Van de eerste stapjes tot het moment dat je kind zijn eigen weg kiest; elke fase vraagt om vertrouwen en overgave. Maar wat als loslaten niet alleen een kwestie is van opvoeding, maar van afscheid nemen?
Familie... een woord dat zoveel verschillende gevoelens kan oproepen. Voor sommigen is het een bron van warmte en steun, voor anderen een plek van pijn en onbegrip. In mijn persoonlijke contacten en binnen retraites zie ik vaak hoe mensen worstelen met de impact van hun jeugd, en hoe ze verlangen naar heling en verbinding.
Een kloosterretraite biedt een unieke kans om diepgaande rust en bezinning te ervaren. In de serene omgeving van een klooster dompel je jezelf onder in stilte, reflectie en betekenisvolle ontmoetingen. In dit blog deel ik, geïnspireerd door de persoonlijke verhalen van deelnemers, inzichten over:
