PERSOONLIJKE BEGELEIDING

Anoniem:

Mijn gesprek met Toke was bijzonder en verhelderend. Het heeft tijd nodig gehad om in te dalen en het gaat zeker nog verder doorwerken. In een erg verdrietige en intensieve periode in mijn gezin heeft het me geholpen een nieuwe ingang te vinden. Ik begin te voelen dat ik als moeder ook maar een mens ben. Dat ik een stap terug mag doen. Dat ik niet perfect hoef te zijn en dat juist daar ook kracht in schuilt. In mij is iets in beweging gezet. Er zijn diepere lagen aangeraakt en er is lucht gekomen… misschien zelfs licht.

 

Anoniem:

Toke hoort en begrijpt niet alleen wat ik zeg, maar ook wat ik níét zeg. Dat is bijzonder. Door juist dat onder woorden te brengen, houdt ze me iets voor wat tegelijk verrassend en herkenbaar is. Vreemd misschien, maar ook vertrouwd. Ze luistert op een manier die maakt dat je zelf anders naar je leven gaat kijken. Soms confronterend, soms verdiepend, soms troostend. Maar altijd met zachtheid en in alle veiligheid.

 

Anoniem:

Ik was verrast en dankbaar na onze gesprekken. Ze hebben me echt nieuwe levenskracht gegeven. Ik besef nu dat ik goed genoeg ben, dat mijn leven klopt zoals het is. Ik voel mijn innerlijke wijsheid weer, en mijn kracht. Toke kijkt op een totaal andere manier dan de therapeuten die ik eerder sprak. Haar benadering en antwoorden zijn verrassend en verhelderend. Ze weet de kern ongelooflijk goed te raken. Doordat ze pastor en theoloog is, kijkt ze net even anders. Dat maakt echt verschil. Ze haalt wijsheid in mij naar boven waarvan ik niet wist dat ik die had. Alsof er een sluier werd opgetild over een wijsheid die al in mij aanwezig was, maar waar ik zelf nog geen woorden voor had.

 

Anoniem:

Ik kon nooit goed mijn grenzen aan geven, uit angst voor teleurstelling, afwijzing of het gevoel egoïstisch te zijn. In de ontmoetingen met Toke ontdekte ik dat trouw zijn aan mezelf en aan mijn eigen draagkracht helemaal niet egoïstisch is. Ik mag er ook zelf zijn. Door te aanvaarden dat ik liefde waard ben en dat ik van mezelf mag houden, kan ik geven wat ik te geven heb. Vrijwillig, bewust en vanuit verbondenheid. Ik ben eerlijker geworden over wie ik ben: mijn licht én mijn schaduw. Over wat ik wil geven, maar ook over wat ik nodig heb. En dat voelt bevrijdend. Ik ben goed (genoeg) zoals ik ben, en daar ben ik dankbaar voor.